Rekonstrukcja paznokci

Kiedy paznokcie powinny być poddane rekonstrukcji?

Ubytki paznokci stóp mogą mieć różne przyczyny – od uszkodzeń mechanicznych po zmiany chorobowe.
Uszkodzenia mechaniczne spowodowane są najczęściej mocnym uderzeniem w palec, gdzie wraz z usunięciem krwiaka podpaznokciowego schodzi cały lub część paznokcia.
Wiele ubytków paznokci spotyka się po chirurgicznym zrywaniu wrastających paznokci. W tym przypadku często uszkodzona jest macierz i łożysko co skutkuje brakiem prawidłowego wzrostu lub zahamowaniem odrostu naturalnej płytki.

W zmianach chorobowych najczęściej mamy do czynienia z ubytkami na paznokciach zdrewniałych, grzybiczych oraz paznokciach gdzie płytka odkleja się od łożyska (onycholiza).
We wszystkich przypadkach można zrobić rekonstrukcję lub zrobić protetykę czyli założyć protezę paznokcia. Robi się to po to by uszkodzone lub zbyt krótkie paznokcie nie były podrażnione w skarpetkach lub w obuwiu. Dlaczego? Takie uszkodzenia mogą doprowadzać do stanów zapalnych i bolesnych obrzęków palca.
Przeciwwskazaniem do wykonania rekonstrukcji są paznokcie z grzybicą potwierdzoną badaniem mykologicznym. Takie paznokcie należy wcześniej wyleczyć, oczyścić, a potem poddać rekonstrukcji.

Dodatkowo płytka naturalnego paznokcia musi być oczyszczona i wolna od grzybicy. Kruche i zdrewniałe paznokcie muszą być dokładnie ofrezowane i oczyszczone.
Mimo iż masy żelowe stosowane do rekonstrukcji paznokci oprócz właściwości przylepnych mają składniki antygrzybicze to nie są one preparatami leczniczymi lecz zapobiegają powstawaniu starych i nowych stanów źródeł grzybiczych w czasie noszenia rekonstrukcji.
Masy żelowe są elastyczne i mają szeroki zakres stosowania w podologii. Wypełnia się nimi także ubytki po usuwaniu odcisku podpaznokciowego oraz do mocowania tamponady wałów paznokciowych i protektorów. Elastyczność w przypadku mas żelowych stosowanych w podologii oznacza, że podczas chodzenia czyli pracy poszczególnych mięśni palców rekonstrukcja nie pęka ani się nie deformuje. W każdym razie żelowe masy do rekonstrukcji paznokci stóp są bardzo potrzebne i wybitnie dobrze spełniają swoje zadanie.
Wytrzymałość założonej masy na paznokciu uzależniona jest od indywidualnego przypadku i jest czynnością jednorazową.

ONYCHOLIZA

Onycholizą nazywamy stan, w którym dochodzi do odwarstwienia płytki paznokcia od jego łożyska. Pod spodem zbiera się powietrze, zanieczyszczenia czy też złuszczająca się keratyna z płytki, a paznokieć, wskutek utraty kontaktu z łożyskiem, zaczyna zabarwiać się na biało. Gdy dodatkowo dochodzi do zakażenia, to jego kolor zmienia się na szary, żółty, brązowy lub nawet czarny. Onycholiza często traktowana jest jako problem natury przede wszystkim estetycznej, jednak nie należy jej lekceważyć. Może być bowiem objawem choćby cukrzycy czy chorób tarczycy.

Przyczyny:

  • noszenie niewygodnych, zbyt ciasnych butów lub butów na obcasie
  • mikrourazy spowodowane przez niestaranne wykonywanie manicure lub pedicure
  • nieprofesjonalnie wykonany manicure akrylowy, żelowy lub hybrydowy (np. poprzez nałożenie na paznokieć za ciepłej masy lub zbyt agresywne ściąganie kolorowej warstwy z paznokcia)
  • urazy mechaniczne spowodowane przez podważanie paznokciem różnych powierzchni
  • infekcje płytki paznokcia (np. z powodu grzybicy)
  • choroby skóry (np. łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy liszaj płaski)
  • choroby ogólnoustrojowe (np. cukrzyca, nadczynność tarczycy, niedobór żelaza)
  • przyjmowanie niektórych leków.

Keratoliza dziobata

Keratoliza dziobata tzw. rogowiec pobrużdżony jest dosyć częstą chorobą infekcyjną skóry stóp, wywoływaną przez bakterie, np. Corynebacterium. Zmiany skórne mają charakter dołeczkowatych ubytków naskórka, którym towarzyszy pieczenie, świąd i nieprzyjemny zapach stóp. Związane jest to z właściwościami keratolitycznymi bakterii, co oznacza, że doprowadzają one do punktowego rozpadu komórek warstwy rogowej naskórka. Małe wgłębienia mogą się zlewać, tworząc większe nadżerki, czasem szczeliny. Keratoliza wywołana jest najczęściej przez wilgoć i nadmierny wzrost bakterii. Warto wiedzieć, że nadmierna potliwość jest głównym czynnikiem etiopatogenetycznym schorzenia. Keratoliza zazwyczaj dotyczy mężczyzn wykonujących ciężkie prace fizyczne, co wiąże się ze wzmożonym poceniem stóp, a także długotrwałą okluzją w obuwiu. Zmiany dotyczą przede wszystkim miejsc największego ucisku – zazwyczaj śródstopia, pięty, okolic opuszek palców i bocznych powierzchni stóp. Mają tendencję do rozprzestrzeniania się na coraz większy obszar stopy. Schorzenie nierzadko ma jednak przebieg bezobjawowy